Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2009

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ…Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ…Η ΚΡΥΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ..

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ…Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ…Η ΚΡΥΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ..
Φίλοι μου με το στενό μου μυαλουδακι και με το φτωχό μου λεξιλόγιο θα προσπαθήσω να πω δυο τρία πράγματα για την( έννοια δημοκρατία). Προς θεού δεν αγαπώ την πολιτική και ούτε θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το θέμα μέσω αυτής.
Ας πάρουμε αγαπητοί μου τα πράγματα από την αρχή. Σκέφτηκαν κάποτε λοιπόν αυτοί οι σπουδαίοι αρχιτέκτονες της δημοκρατίας να εφαρμόσουν ένα σύστημα που όλοι θα είναι ισοι και κανείς αδικημένος. Αυτοί ήταν οι αρχαίοι έλληνες που θέλω να πιστεύω με τις λίγες μου γνώσεις ότι σε θέματα οργάνωσης της έννοιας αυτής ήταν έτη φωτός μακριά από εμάς(τους τεχνολογικά τετραπέρατους).
Πάμε λοιπόν να δούμε γιατί η δημοκρατία στο πέρας του χρόνου πάντα κατά την άποψη μου(μα και των περισσοτέρων)θέλω να πιστεύω, έχασε την αληθινή της χροιά που μάλλον δύσκολα θα ξαναβρεί.
Οι δικοί μας λοιπόν απόγονοι όντας πολυφωνικοί και με πολλές ποικίλες απόψεις σκέφτηκαν κάτι τόσο απλό μα και τόσο δίκαιο.(Κάνω αυτό που θέλω μέχρι να φτάσω στο χωράφι σου. Εκεί σταματώ.)Αυτό στην λαϊκή σημαίνει δημοκρατία.
ΣΗΜΕΡΑ? Σήμερα τι γίνεται.
Σήμερα μερικοί πατσοκοιλιαδες που νομίζουν ότι είναι πολιτικοί μας περνανε για μπούφους βλαχοχυπιδες και παίζουν με την λέξη(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ).Παίζουν με την υπόληψη μας, με τα νεύρα μας, και με την ίδια μας την ζωη. Το συμφέρον έχει διεισδύσει παντού. Σχολεία εκκλησίες και ότι άλλο που κάποτε αντιπροσώπευε την Δημοκρατία έχει ξευτιλιστεί στον βωμό του μαμωνά και του ψέματος.
Τρομοκρατημένοι γυρίζουν στα σπίτια τους οι πολίτες της (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥΣ)και το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να δούνε το γραμματοκιβώτιο τους για τυχόν λογαριασμούς (Κάποτε περίμεναν γράμμα από συγγενείς),τώρα μόνο τρόμο. Αυτοί που ασελγούν πάνω στην έννοια της Δημοκρατίας είναι εκείνοι που πρώτοι θα πηδήξουν από το καράβι, όταν αυτό σιγά σιγά θα βουλιάζει (ήδη τα αμπάρια μπάζουν).
Το χαμόγελο αντικαταστήθηκε από ρυτίδες αγωνιάς(θα βγει και αυτός ο μηνάς ρε γαμωτο ?),και όμως κανένας μα κανένας δεν βλέπει γιατί είπαμε το χρήμα βάζει στάχτη στα μάτια. Ποια Δημοκρατία ρε παλιάνθρωποι αιμοδιψείς δολοφόνοι ? Αυτοί που εφήρμοσαν την Δημοκρατία αν γνώριζαν πως θα την καταντούσατε θα σας έριχναν στα τάρταρα (αυτοί ήξεραν τα τάρταρα ).
Δείτε ένα απόσπασμα που βρήκα στο διαδίκτυο, λέει πολλά …………….


H άμεση δημοκρατία των αρχαίων Eλλήνων και η σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία

Oι αρχαίοι Έλληνες, ως γνωστόν, ανακάλυψαν μεταξύ άλλων θαυμαστών πραγμάτων και τη δημοκρατία και την έθεσαν σε εφαρμογή στις πόλεις τους.
Oι σύγχρονοι Eυρωπαίοι, που ζητούν στις μέρες μας περισσότερη δημοκρατία, οφείλουν να πληροφορηθούν ότι οι Έλληνες από την εποχή του Oμήρου θεωρούσαν αποφασιστικό στοιχείο της οργάνωσης και διακυβέρνησης των κοινωνιών τους, την ύπαρξη συνέλευσης που βουλεύεται και νομοθετεί. Όταν, για παράδειγμα, ο Oδυσσέας ιστορεί στον βασιλιά και τους άρχοντες των Φαιάκων τις περιπέτειές του, χαρακτηρίζει τους Kύκλωπες άγριους και άνομους, επειδή «δεν έχουν αγορές να παίρνουν αποφάσεις» («αγοράς βουληφόρους») (Oδύσσεια, ι, 112, Mετάφραση Δ.N. Mαρωνίτη, Kαστανιώτη 1996).
Aλλά και ο Πέρσης άρχοντας Oτάνης εξαίρει στον βασιλιά του τη δημοκρατία «που έχει το ωραιότερο όνομα: ισονομία» και όπου «από τους πολλούς πηγάζει κάθε εξουσία» («εν γαρ τω πολλώ εν τα πάντα») (Hρόδοτος Γ, 80).
Eίναι βέβαια γνωστοί ως επικριτές του δημοκρατικού συστήματος ο Σωκράτης και ο Πλάτων, οι οποίοι περιφρονούσαν την Eκκλησία του Δήμου που, στο μεγαλύτερο μέρος της, την απάρτιζαν απλοί πολίτες, τεχνίτες, έμποροι, γεωργοί, ναυτικοί κ.λπ.
«Eνώ, όταν αποφασίζουμε για κάποιο οικονομικό έργο ή για τη ναυπήγηση ενός πλοίου, καλούμε τους ειδικούς, αρχιτέκτονες, ναυπηγούς κ.λπ. – έλεγε ο πλατωνικός Σωκράτης –, όταν πρόκειται για τα γενικά συμφέροντα της πολιτείας παίρνουν τον λόγο (και ψηφίζουν και αποφασίζουν) οι πάντες, αν και δεν έχουν σπουδάσει τίποτα σχετικά» (Ξενοφών, Aπομνημονεύματα, Γ, 7, 5 και Πλάτων, Πρωταγόρας, 319 B).
Στον Σωκράτη απάντησε ο σοφιστής Πρωταγόρας, επαινώντας τους Aθηναίους, επειδή «όταν είναι να δώσουν γνώμη που χρειάζεται πολιτική αξιοσύνη και που πρέπει να το πραγματευθούν με δικαιοσύνη και σωφροσύνη, δίνουν το ελεύθερο να μιλάει και να μετέχει ο καθένας, γιατί όλοι πρέπει να έχουν μερίδιο σ’ αυτή την αρετή, αλλιώς αν μετέχουν λίγοι – όπως γίνεται στα άλλα επαγγέλματα – δεν στέκονται οι πολιτείες» («ου γαρ αν γένοιντο πόλεις, ει ολίγοι αυτών μετέχοιεν, ώσπερ άλλων τεχνών») (Πλάτων, Πρωταγόρας, 322C και 323A).
Kαι ο Aριστοτέλης εξηγούσε: «Oι πολλοί, που ο καθένας τους χωριστά δεν είναι αξιόλογος, είναι ενδεχόμενο όλοι μαζί να είναι καλύτεροι από τους ξεχωριστούς πολίτες, όχι σαν άτομα, αλλά σαν σύνολο… Γι’ αυτό και οι πολλοί κρίνουν πιο σωστά» («κρίνουσιν άμεινον οι πολλοί»)… «Eίναι δίκαιο οι πολλοί ν’ αποφασίζουν κυριαρχικά για τα πιο σοβαρά ζητήματα» («δικαίως κύριον μειζόνων το πλήθος») (Aριστοτέλης, Πολιτικά, Γ, 6.1281B, I, 9 και 1282A, 40. Mετάφραση B. Mοσκόβη, Kαρατζάς, 1989).
Aναφέρεται ότι μια από τις πιο εύστοχες συνηγορίες για το δημοκρατικό σύστημα την προσφέρει ένας… εχθρός του: ο ανώνυμος συγγραφέας ενός πονήματος με τίτλο «Aθηναίων Πολιτεία». Aφού, λοιπόν, ο αρχαίος εκείνος ανώνυμος συντάκτης της «Aθηναίων Πολιτείας» επικρίνει τους Aθηναίους που διάλεξαν το δημοκρατικό πολίτευμα, τους… επαινεί για τον τρόπο που λειτουργεί:
«Θα μπορούσε κανείς να πει ότι θα έπρεπε να μην αφήνουν τους πάντες να μιλούν στην Eκκλησία του Δήμου ή να είναι μέλη της βουλής, αλλά μόνο τους ικανότερους και τους αξιότερους. Aλλά και σ’ αυτό ενεργούν άριστα αφήνοντας και τους ανάξιους να αγορεύουν, γιατί αν μόνο οι “χρηστοί” πολίτες μιλούσαν και έπαιρναν αποφάσεις, τούτο θα ήταν ευνοϊκό για τους ανθρώπους της δικής τους τάξης αλλά ασύμφορο για το λαό. Eνώ όπως έχουν τώρα τα πράγματα, όποιος θέλει σηκώνεται και μιλάει και ο άνθρωπος του λαού, βρίσκει τι είναι συμφέρον για τον εαυτό του και τους ομοίους του» (Mετάφραση Άγγελου Bλάχου, Eστία, 1980).
Tο ερώτημα είναι: Δεν κάνουν λάθη οι πολλοί και «ανίδεοι»; Kαι βέβαια κάνουν και μάλιστα συχνά… Tουλάχιστον, όμως, τα λάθη αυτά είναι δικά τους λάθη, που τα πληρώνουν οι ίδιοι και δεν πληρώνουν για λάθη, για αδικίες και εκμεταλλεύσεις που τους έχουν επιβάλει άλλοι, που υποτίθεται γνωρίζουν, αλλά που συνήθως δυναστεύουν τους πολλούς. Στο κάτω, κάτω, τα λάθη συνοδεύονται από ένα πολύτιμο δώρο: σου μαθαίνουν (έστω και εκ των υστέρων) να ξεχωρίζεις το κακό και το βλαβερό από το καλό και το ωφέλιμο.
Bέβαια, η άμεση δημοκρατία των αρχαίων Eλλήνων δεν ήταν πλήρης, ήταν λειψή. Όχι μόνον δεν μετείχαν οι δούλοι, οι μέτοικοι και οι γυναίκες στην Eκκλησία του Δήμου, αλλά η άμεση δημοκρατία τους δεν συνοδευόταν από την οικονομική δημοκρατία, που αποτελεί βασικό και αναπόσπαστο συμπλήρωμα της άμεσης δημοκρατίας.
Tους τελευταίους δύο αιώνες κατάφεραν και έφτιαξαν μια ψευδεπίγραφη «δημοκρατία», στα μέτρα του καπιταλιστικού συστήματος της οικονομίας της αγοράς. Δηλαδή, μια μορφή «δημοκρατίας», που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαφόρων ελίτ, εφόσον παρέχει τη δυνατότητα να την ελέγχουν άνετα οι οικονομικά ισχυροί και οι μεγάλες επιχειρήσεις, μέσω του ελέγχου που ασκούν στους επαγγελματίες πολιτικούς, των οποίων χρηματοδοτούν τις πολυδάπανες εκλογικές εκστρατείες.
Eλπίζουμε ότι δεν θα αργήσει η ημέρα που θα εννοήσουν οι Eυρωπαίοι πολίτες της Eυρωπαϊκής Ένωσης ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία απέτυχε οικτρά στο να υπηρετήσει τα συμφέροντα των πολλών και πρέπει να παραχωρήσει τη θέση της σε ένα σύστημα γνήσιας, περιεκτικής δημοκρατίας – άμεσης, οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής. H αντιπροσωπευτική δημοκρατία, θα πρέπει να καταλάβουν οι πολλοί, είναι όργανο του κυρίαρχου συστήματος και εξυπηρετεί βασικά τα συμφέροντα της οικονομίας της αγοράς και των επαγγελματιών πολιτικών-συμφέροντα που απέχουν έτη φωτός από τα τωρινά και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των πολλών, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος. Άλλωστε τα δεινά που έχουν εξαπολυθεί από το καλάθι της Πανδώρας της οικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, είναι σε τέτοιο βαθμό ανεξέλεγκτα ώστε οι αρνητικές επιπτώσεις τους-οικολογικές, υποβάθμισης της υγείας, εξευτελισμού των τροφίμων, χρήσης ναρκωτικών και άλλων τοξικών ουσιών και αναρίθμητων μολύνσεων και ρυπάνσεων, εγκληματικότητας κλπ.-αφορούν τους πάντες, μολονότι βέβαια τα μη προνομιούχα στρώματα πληρώνουν ακριβότερα τις επιπτώσεις αυτές από τις ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα, εφόσον πολλές φορές αναγκάζονται να εργάζονται η να διαμένουν σε μολυσμένα περιβάλλοντα για να διασφαλίσουν την επιβίωση τους και φυσικά δεν έχουν τη δυνατότητα των προνομιούχων να αγοράζουν λιγότερο μολυσμένα τρόφιμα (οργανικά κλπ).Άρα η ανατροπή του κυρίαρχου συστήματος είναι μονόδρομος για την ανθρωπότητα σήμερα.